15-06-16

Persoonlijk | Ik leef al 15 jaar met één nier


Ja jullie lezen het goed, ik leef al 15 jaar met een nier. Ik kan er prima mee leven ik moet alleen opletten met het gebruik van alcohol en zout. En met een blaasontsteking moet ik ook zo snel mogelijk naar de dokter maar ik kan makkelijk leven met een nier.

Het verhaal er achter is helaas niet zo fijn. Bij mijn geboorte bleek er al iets niet goed te zijn maar daar is verder nooit naar gekeken. Toen ik 4 jaar oud was at ik weinig, mijn buikje was opgezet en ik had hoge koorts. Voor mijn ouders een teken om toch nog eens langs de dokter te gaan.

Niet veel later werd er aan mijn ouders bekend gemaakt dat ik nier kanker had. Dit was natuurlijk een grote schok voor mijn ouders en heel de familie. Ik werd met spoed opgenomen in het ziekenhuis en ben zo de dupe geweest van tientallen onderzoeken (ik overdrijf niet).

Ik werd als eerste opgenomen in het Jeroen Bosch ziekenhuis in Den Bosch. Hier hebben ze eerst een kijk operatie gedaan, om te zien hoe het er nou precies uit zag. Het bleek dat mijn tumor heel groot was en ik gelukkig geen uitzaaiing had. Mijn nier was de grote van een rugbybal geworden.. Na deze operatie kwamen ze al snel met het idee om mij chemotherapie te geven. Er werd een Port-a-cath kastje geplaatst in mijn borst en zo werd de therapie gestart.

Ondertussen werd ik opgenomen in het UMC Radboud in Nijmegen, ook hier kreeg ik weer een kijkoperatie. De chemo begon ook aan te slaan en pluk bij pluk vielen mijn blonde krullen uit. Toen ik nog bezig was met de chemo kreeg ik sondevoeding toegediend. Dit is een slangetje dat via je neus naar je maag gaat, hier word vloeibaar eten doorheen gespoten. Omdat mijn moeder verpleegkundige is en ook de bevoegdheid heeft om dit uit te voeren mocht ik thuis slapen.

Uiteindelijk werd ik weer opgenomen in het Jeroen Bosch ziekenhuis, er moest elke dag bloed geprikt worden om te kijken hoe het met mijn nier ging en hoe de chemokuur uitpakte.

Toen ik aan mijn chemo kuren zat werd ik weer opgenomen in het UMC Radboud. Hier is uiteindelijk de doorslag gekomen dat mijn nier verwijderd ging worden. Het was niet meer goed voor mijn gezondheid en de pijn die mijn ouders zagen was voor hun te pijnlijk.

Nu ben ik alweer 15 jaar verder. Ik ga nog steeds 1 keer in de 3 jaar naar het UMC Radboud voor de latere gevolgen poli, hier worden onderzoeken gedaan waar ze eventueel nu andere kindjes mee kunnen redden.

Ik ben de kinderafdeling in het Jeroen Bosch ziekenhuis heel dankbaar, de lieve verpleegkundige die daar rond liepen zorgde elke keer dat ik toch met een lach op mijn gezicht mijn prikjes kwam halen. Ook de Cliniclowns ben ik heel dankbaar, deze hebben mij ook een keer bezocht en ik steun deze stichting elk jaar met een mooi bedrag! En de grootste dank gaat naar mijn familie die op mijn kleine zusje paste maar ook heel vaak op bezoek kwam, en natuurlijk mijn lieve ouders die dit samen met mij mee hebben moeten maken en elke nacht om de beurt bij mij in het ziekenhuis sliepen.

Dit schreef ik natuurlijk met een aantal tranen maar dit is een deel van mijn leven waar ik trots op ben, want ik heb dit toch overwonnen. (de foto's in dit artikel zijn voor en na de operatie en chemo, foto's van die periode hebben we niet digitaal gehouden iedereen vind dit lastig om die te zien)
Liefs, Lieke ✿

Volg je me al?
Bloglovin'
Facebook
Instagram 

4 opmerkingen:

  1. Wat heftig dat je dit al op zo'n jonge leeftijd mee hebt moeten maken! Gelukkig kon het worden opgelost, ook al heb je nu een nier minder. Ik vind het knap dat je dit deelt, omdat het toch een moeilijk onderwerp is.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat heftig moet dit geweest zijn! Gelukkig ligt het ver achter je, maar snap dat je er nog regelmatig aan terugdenkt. Stoer en goed dat je dit deelt meis.

    BeantwoordenVerwijderen

© 2016 Lifestylelieke.nl. Mogelijk gemaakt door Blogger.